Peygamberlik Nedir?

Nübüvvet, Allah ile kulları arasında bir elçilik görevidir. Bu göreve atanan kişiye nebî denir. Nebî, Allah tarafından vahiy veya ilham yoluyla uyarılan ve insanlara doğru yolu gösteren kişidir.

Resul ise nebîler arasından özel bir konuma sahip olanları ifade eder. Resul, kendisine Cebrail aracılığıyla bir kitap veya özel hükümler indirilen ve bunları insanlara tebliğ etmekle görevlendirilen peygamberdir.

Kural: Her resul aynı zamanda bir nebîdir; ancak her nebî resul değildir.

Peygamberlik bir insanın kendi çabasıyla elde edebileceği bir makam değildir. Allah bu görevi dilediği ve layık gördüğü kuluna verir. Kur'ân-ı Kerim'de şöyle buyrulur:

"Bu (peygamberlik), Allah'ın dilediğine vereceği bir lütuftur. Allah, büyük lütuf sahibidir." (Cuma, 62/4)

Tüm peygamberler erkekler arasından seçilmiş olup şu ortak sıfatlara sahiptirler:

• Sıdk (Doğruluk): Peygamberler en doğru sözlü insanlardır. Asla yalan söylemezler.
• Emanet (Güvenilirlik): Onlar insanların en güvenilir olanlarıdır. Allah'ın mesajını eksiksiz ve fazlasız iletirler.
• Tebliğ (İletme): Allah'ın emir ve yasaklarını insanlara hiç çekinmeden ulaştırırlar.
• İsmet (Günahtan Korunma): Büyük günahlardan ve küfürden korunmuşlardır.
• Fetanet (Üstün Zekâ): Kısa akıllılıktan ve yanılgıdan uzaktırlar.

Peygamberler görevlerini yaparken hiç kimseden korkmazlar, mükâfatlarını insanlardan değil yalnızca Allah'tan beklerler.

Rivayetlere göre tarih boyunca 124.000 nebî gönderilmiş, bunlardan 313 veya 315 tanesi resul olmuştur. Peygamberlerin ilki Hz. Âdem, sonuncusu ise Hz. Muhammed'dir (sallallahu aleyhi ve sellem).

Kur'ân-ı Kerim'de isimleri anılan 25 kadar peygamber bulunur. Bunların dışında isimleri ve kıssaları bildirilmeyen pek çok peygamber de vardır:

"Andolsun, senden önce de birçok peygamber gönderdik. Onlardan sana kıssalarını anlattıklarımız da var, anlatmadıklarımız da var." (Mü'min, 40/78)

Ülü'l-Azm Peygamberler

Peygamberler arasında azim ve kararlılıklarıyla öne çıkan beş peygambere Ülü'l-Azm denir:

1. Hz. Nuh
2. Hz. İbrahim
3. Hz. Musa
4. Hz. İsa
5. Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)

Bu beşinin efendisi ise Hz. Muhammed'dir.

Allah, peygamberlerine mesajını farklı yollarla ulaştırmıştır. Buna vahiy denir. Vahyin başlıca yolları şunlardır:

1. Sadık rüya: Peygamberlerin gördüğü ve aynen gerçekleşen rüyalar. Peygamberlerin gözleri uyusa da kalpleri uyanık kalır.
2. İlham: Allah'ın doğrudan kalbe bıraktığı bilgi.
3. Perde arkasından hitap: Allah'ın, peygambere doğrudan — ama görünmeden — seslenmesi. Hz. Musa'nın Tûr Dağı'nda Allah'ın kelamını işitmesi buna örnektir.
4. Cebrail aracılığıyla: Vahiy meleği Cebrail'in, Allah'ın mesajını peygambere getirmesi. Kur'ân-ı Kerim bu yolla indirilmiştir.

"Allah'ın, bir beşere (doğrudan) kelam söylemesi ancak vahiy ile, yahut perde arkasından, ya da bir elçi gönderip izniyle dilediğini vahyetmesi şeklinde olmuştur." (Şûrâ, 42/51)

Her peygambere, elçiliğinin doğruluğunu kanıtlamak üzere mucizeler verilmiştir. Mucize, Allah'ın izniyle gerçekleşen ve insanların benzerini yapamayacağı olağanüstü olaylardır. Hz. Muhammed'e verilen en büyük ve kalıcı mucize ise Kur'ân-ı Kerim'dir.

1. Peygamberlik çalışarak elde edilebilecek bir görev olsaydı, bu ne gibi sorunlara yol açardı?
2. Nebî ile resul arasındaki fark, peygamberlerin görevlerini nasıl şekillendirir?
3. Kur'ân'ın "kalıcı bir mucize" olarak nitelendirilmesini nasıl anlıyorsun? Diğer mucizelerden farkı nedir?
4. Peygamberlerin insanlardan hiçbir ücret istememesi, onların mesajının güvenilirliği açısından neden önemlidir?